جامعه شناسی و زندگی روزمره در ایران

گاهی فکر می کنم که ایران نسبت به چند صد سال  پیش  تنها تفاوتی که کرده این است که دولت بزرگتر شده و خانواده کوچکتر. آیا این وسط چیزی متفاوت و مستقل از دولت ساخته شده است که بتوانیم آنجا بایستیم؟

آنهایی که خود را در تبعید خودخواسته قرار می دهند رنجی عظیم تر از کسانی می­برند که به اجبار تبعید شده اند. تردید مهمترین شکنجه تبعیدیان خودخواسته است. روزهای خوبی نیست، دور و برمان پر است از دوستانی که مهاجرت می کنند و ما را تنها می­گذارند. آنها که می­روند از اینکه تنهایمان می گذارند باید شرمسار باشند و ما که مانده ایم از اینکه نتوانستیم کاری برای ماندنشان بکنیم خجل زده­ایم. بدجوری دلتنگم!